RecensieS

Rootsville over Waking Up Dolores in Café Revue Leuven in 2017

Een band die naar mijn bescheiden mening veel te weinig aan bod komt. (…) Toen ik de melding kreeg dat ze op vrijdag 26 mei op de affiche stonden bij Niko in ‘Café Revue’ kon ik mijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen.

Verrassend was wel dat er nieuwe gezichten op het podium stonden. Ik werd dus voorgesteld aan de nieuwe gitarist Isaac Zas Neira  aka ‘E-Z‘. en als zangeres kregen we Jasmin Omar aka ‘Jackie O‘.

E-Z

‘Waking Up Dolores’ staat er voor bekend dat ze ‘de’ blues van o.a. Muddy Waters, Willie Dixon en Little Walter bijzonder hoog in het vaandel dragen, zeg maar de ‘Chess’-periode. Dit voorjaar is het exact 25 jaar geleden dat Willie Dixon kwam te overlijden. Om hem alle eer aan te doen besloten ze het ganse concert te gaan wijden aan die ene persoon. (…)

Gevolg… Café Revue tot aan de nok gevuld en zo zijn Jackie O en E-Z klaar voor hun grote toets. (…)

Nummers als ‘You Shook Me’ en ‘Spoonful’ lijken op maat gemaakt voor zangeres Jackie O en ook gitarist E-Z weet zich bijzonder goed aan te passen in deze Leuvense bluesformatie. De ietwat rustigere nummers krijgen door de klankkleur van Jackie O zelfs een jazzy jasje aangemeten. (…)

(volledig verslag hier)

Jackie O

(…) Voor ‘Got My Mojo Working’ kunnen die van Waking Up Dolores’ rekenen op een gans Café Revue voor de backing vocals en daarmee was het vat af… Als toemaatje kregen we nog ‘Built For Comfort’ en zo was de nieuwe bezetting van ‘Waking Up Dolores’ met deze Willie Dixon tribute geslaagd voor het examen. Blijven doorgaan nu!

Keys and Chords over Waking Up Dolores op Blues in Schoten 2013

Podium Blues in Schoten

Als opener mocht Waking Up Dolores het feestje in gang zetten. De roots van deze band liggen eigen bij het terziele gegane Mardi Gras. Opgericht door Luke the Duke (mondharmonica) en Good Rocking Daddy (bass) samen met nog enkele andere waaronder Bart Beat (drums), (…) Rudi (keys, zang) en Pirre (gitaar). Maar één bijzonder element ontbrak nog.
De zwoele zang van Miss Prizz als zangeres en frontlady werd snel aan de band toegevoegd. Dit jaar werd ook nog Tjenne (gitaar) ingelijfd.

Hun set mogen we beschrijven als swing met nummers van de grootmeesters Dixon en Waters maar doe daar gerust wat hedendaagse blues bij en je krijgt een formule die aanstekelijk werkt. Hun setlist bestond uit een tiental knappe nummers waaronder ‘Can’t Be Satisfied’, ‘300 Pounds’, het schitterende ‘Room With A View’, doe daar maar ‘Your Mind is On Vacation’ en ‘Mojo Boogie’ bij en je krijgt de perfecte opener voor een bluesevent als dit. Zelfs als opener vroeg het publiek om meer en dat werd ‘Mrs. Lucky’.”
(Alfons Maes)

Rootstime over Waking Up Dolores op Binkom Blues 2013

Het publiek wachtte niet tot de avond om toe te stromen want reeds bij ‘Waking Up Dolores’ was het zaaltje redelijk volgelopen met alle Binkom getrouwen die dit immer gezellige Brabantse rock- en bluesfestival een warm hart toedragen.
De ‘Waking Up Dolores’ band bestaat toevallig ook reeds tien jaar, hetzij in wisselende bezetting. Zij hadden dus eveneens voldoende reden om hun ‘survival’ te vieren in muziekindustriële moeilijke tijden.

De muzikanten – Pirre en Tjenne op gitaar, Bart Beat op drums, Good Rocking Daddy op contrabas en Luke the Duke op harmonica – doen dat met veel spirit, feeling en swing, terwijl pianist Rudi op de toetsen er een prettig in het oor liggende dynamiek aan toevoegt.

WUD1008
De fleurige frontdame Miss Prizz, gezegend met een wendbare stem, kan met vrouwelijke souplesse van het ene ritme in het andere glijden alsof het haar zijden garderobe betreft.

Het swingende ‘Worried’, het opzwepende ‘Wang Dang Doodle’, ‘Early In The Morning’ of het wervelende ‘Mojo Boogie’ werkten aanstekelijk, zodat de eerste koppeltjes al vroeg in actie kwamen. In het voorjaar stond deze band nog op het festivalpodium in Meensel-Kiezegem, maar ook in Binkom bleef deze energieke zevenkoppige band je met hun enthousiasme aanzuigen. Opmerkelijk aan dit tienjarig jubileum was dat de zaalbevloering meermaals herschapen werd in een dansvloer waar men zowel ging slowen als swingen.
(Marcie)

Jassepoes over Waking Up Dolores op Meensel Blues 2013

Altijd al een fijne groepsnaam gevonden en deze enthousiastelingen intussen meermaals gezien op de kleinere podia, kroegentochten of café. Dat daarbij de samenstelling van de band nogal eens veranderde, da’s overal wel zo, maar gewoonlijk blijft het gezicht wel, maar dat van Wim, vaste front hier van 2003 tot 2011, da’s nu wel weg.
De komst van Miss Prizz is echter een opsteker want haar aangename verschijning en warme stem blaast deze swingband absoluut nieuw leven in en da’s wat deze band nu net nodig had zie! Good Rocking Daddy aan de double bass én de elektrische bas zorgt samen met hoedemans Bart Beat aan drums voor een gedegen basis waar de anderen (Luke the Duke aan de bluesharp en Pirre aan de gitaar) gevat kunnen op aanpluggen.

Vergeten we vooral Rudi aan de keys niet want die geeft zich graag, is niet echt breedvingerig op de pianotoetsen maar weet wél die geluiden er uit te halen waar het om gaat !
WUD996

Behoorlijk entertainend oogt de set die je lekker door een hoop covers swingt zodat je al gauw de buiten opdoemende kou er bij vergeet. ‘Choo Choo Ch’ Boogie’, ‘Mojo Boogie’, ‘300 Pounds’, ‘Let’s work it Out’, wij lusten ze allemaal en de bluesharp van Luc scheurt lekker.
De hilarische kiekens van ‘Ain’t nobody here but us Chickens’ (van Kramer/Whitney) uit 1946, daar houden we misschien nog wel het meest van! (…)
In ieder geval ben ik zeer gecharmeerd door deze nieuwe Waking Up Dolores waar de Dolores dan eindelijk een passend gezicht gevonden heeft in Miss Prizz. (…)”
(Winus)

Rootstime over Waking Up Dolores op Meensel Blues 2013

De Brabantse groep ‘Waking Up Dolores’, een zeskoppige band die het motto ‘No Black, no White, Just the Blues’ in zijn vaandel draagt, opende met een aanstekelijk mix van swing, jive en fifties blues.
De band beschikt over zes troeven met zangeres Miss Prizz als frontdame op kop, een frisse verschijning op stiletto’s die zowel jazzy rockend als zwoel sensueel kan zingen, zoals in ‘Always Worth Going For’ of in de ballade ‘Room With A View’. Ook gitarist Pirre, die haar inlevend begeleidde, en contrabassist Good Rocking Daddy, bekend van Mardi Gras, hebben de blues in vingers en bloed terwijl drummer Bart Beat en harmonicaspeler Luke the Duke niet onderdoen.

Pianist Rudi voegde met zijn tintelend pianospel iets extra toe aan het aanstekelijk geheel zoals o.m. bij ‘Mojo Boogie’, een van de hoogtepunten. Ook songs als ‘Choo Choo Boogie’ en ‘Let’s Work It Out’ hadden iets van een eretribuut aan Willie Dixon, T-Bone Walker, Little Walter en zelfs John Fogerty, maar tevens doordrenkt van de eigen spirit en groepsdynamiek. De groep straalt présence uit en een alomvattende liefde voor ritmeblues. Al jaren doorkruisen zij Vlaanderen en Wallonië. Dus werd het hoogtijd dat zij ook in Meensel neerstreken.”
(M.G.)

WUD1025